Kiezen vooraf is beter dan kiezen onderweg

Iedere lens geeft een ander beeld. Iedere wissel breekt het moment waarin je zit.

De 85mm dwingt me naar achter. De 35mm dwingt me dichterbij. De 14-24 dwingt me naar lijnen, niet naar gezichten.

Dat is geen beperking. Dat is richting.

Als ik zes lenzen meeneem, denk ik tijdens de shoot aan welke ik moet pakken. Als ik er twee meeneem die ik vooraf heb gekozen, denk ik aan jou.

Hoe ik kies

Een paar combinaties die bij mij werken:

Portret, rustige locatie: 85mm f/1.2 + 35mm f/1.2. Dichtbij voor het gezicht, iets wijder voor context.
Reportage, event: 24-70 f/2.8 + 70-200 f/2.8. Alles dekkend zonder gemis.
Architectuur, omgeving: 14-24 f/2.8 + 24-70 f/2.8. Lijnen en ruimte, plus flexibiliteit.
Straat: 40mm f/2 + 85mm f/1.2. Onopvallend en bereik voor als ik niet dichterbij kan.
Wildlife, sport: 400mm f/4.5 + 70-200 f/2.8. Bereik en medium-tele als alternatief.

Negen van de tien keer sta ik voor de deur met twee lenzen die elkaar aanvullen. Nooit drie die hetzelfde doen.

Beperking is een creatieve tool

Meer gear in de tas geeft je het gevoel dat je voorbereid bent.

In werkelijkheid geeft het je keuzestress op een moment dat je flow nodig hebt.

De beste beelden uit mijn portfolio zijn niet gemaakt met zes lenzen in de tas. Ze zijn gemaakt met twee, op een moment waar ik niet hoefde te twijfelen.

Wanneer wel drie

Er zijn shoots waar twee niet genoeg is:

Events met afwisselende ruimtes (wide + standaard + tele)
Bruiloften met ceremonie én receptie én portret
Reportages met dieren én landschap én detail

Dan pak ik er drie. Maar het uitgangspunt is: twee, tenzij.

Wat dit betekent voor jou

Als je een shoot met mij plant, vraag ik altijd wat er gefotografeerd moet worden en waar. Niet uit technische nieuwsgierigheid, maar zodat ik met de juiste keuze in mijn tas aankom.

Plan een shoot →

Zie ook: Wat een 85mm f/1.2 doet wat een smartphone niet kan. Of bekijk de fotografie-aanpak en mijn complete gear.